12 Nisan 2011 Salı

Artık Yarım Yaşındayım

Sevgili Dünya,

Bir süredir bizim sitemiz açılmıyordu. Annem ve ben yazı yazamıyorduk bu nedenle. Sonra annemin bir arkadaşı Y. ona ve bana arka çıktı ve bize bu siteyi aldı. Önce ona bizi desteklediği için teşekkür ediyoruz. Ve size son haberleri veriyoruz. ( Akşam ki haberler var bazen annemle seyrediyor ben de bakıyorum nedir diye. Bu yazı da ona benzedi)

Neyse böyle büyük gibi konuşmamın bir nedeni var ben artıkkk BÜYÜDÜMMMMMMM. Baksanıza kocaman oldum. Artık çorba, yoğurt, meyve bisküvi yiyorum. Su diye tadı tuzu olmayan bir içecek var onu da içiyorum. Genelde yemek yemeyi pek de sevmiyorum ama napalım büyümek istediğimden biraz mıkırdansam da yiyorum. Annem beni çok ağladığımda zorlamıyor daha fazla yiyeyim diye. yemeklerden soğumasın diyor her seferinde. Ama bazen gözlerinden bana hissettirmemeye çalışsa da üzzüldüğünü görüyorum. Hem o söylüyor çocuklarda maskeler işe yaramaz hem de o takmaya çalışıyor. Ne yapalım annedir, ne yapsa yeridir :)

Artık ben mama sandalyesinde de oturuyorum. Çok sevdiğim söylenemez çünkü ben genelde kıpır kıpır ayakta durmayı seven bir bebeğim-ayyy pardon büyüğümm :)) Son zamnalarda sütümü de biberondan alıyorum. Annem doğumdan sonraki ilk ayrılığı yaşadığımızı söylüyor. Ne demek ki ayrılık her gün her dakika beraberiz yine de. Neyse anlamadım ama bir bildiği vardır.

İlk defa bu ay kilo alımımı beğendi doktor. Annem de bir ohhhhhh çekti. Amma yemek ve kilo meraklısı oluyor bu büyükler... halen anlamış değilim. Halbuki ben ne güzel oyunlar oynuyorum, emeklemeyi deniyorum, oturuyorum, kendi kendime uyumaya çalışıyorum. halen yemek de yemek.... Kızıyorum ama ben de... Haa bu arada sesimi keşfettim. bakıyorum bağırınca bakıyorlar başlıyorum daha çok bağırmayı sonra boğazım acıyor ama ilgiye değer :)

Babam çok komik, en çok onun komiklikleri beni güldürüyor. O eve geldiğinde en çok ona gülüyorum ki bana komiklik yapmaya devam etsin. Bak işte o takmıyor yediğime, içtiğime... Büyük dediğin böyle olmalı!!

Haaa bir de evdeki kedi Rastaya bayılıyorum doğrusu. o da evin komiklerinden. Tüylerini çekince annem beni durdurup ciciş yaptırıyor da işin heyecanı neredee?? Neyse ben Rasta'yı görünce çok gülüyorum, çok farklı, çok tatlı...

Evet sevgili Dünyaaa, gördüğün gibi bir koca ayı daha bitirdik ben artık Büyük-üm :)Gururla söyleyebilirim.

Sevgiler,
Tal

2 yorum:

Nane Molla Bir Kadın... dedi ki...

bu ne büyüme hevesi böyle, daha yol çoookk uzun sevgili tal:))
öpüyorum ikinizi de...

rena dedi ki...

Tal kanka,
senden 3 guncuk daha fazla su dunyadayım ama ben senin kadar cabuk adapte olamıyorum bu değişikliklere... örnegin: mama! bana kaşık denen bişeyle yaklasıldıgında direk püüü-tüüü yapıyorum ve kasıktaki herseyi savuruyorum etrafa. benim için varsa yoksa annemin sütü! benim annem de aynı seninki gibi, kaşıkla gelen corbayı-püreyi yemediğim zaman dert ediyo. babamın da dert ettiğini hiç sanmıyorum :) aynı senin gibi bende babamla cok egleniyorum, eve gelir gelmez beni kucagına alıyo ve dıgıdık dıgıdık die sesler cıkartıp evin içinde koşturuyo, sanırım ata binmek böle bişey, ama ben cok guluyorum, söyle babana sana da yapsın :p
alışamadıgım dier sey ise, gun içinde evde uykuya dalmak. o nsl oluyor? sanırım ögrenmem gerek cunku annem uykumun geldiğini anlayınca doru dısarı cıkıyoruz :) bu da onu birazcık yoruyo sanırım.
bi de gymboree var! uff bi turlu sevemedim, cok zorluo o sarısın pavorotti kılıklı kadın beni...
neyse kanka bu zorluklara er yada gec adapte olucaz, 2mize de keyifli buyumeler
mert mose

Yorum Gönder