9 Aralık 2010 Perşembe

2. Ayım ve Karşınızda yine Ben



Sevgili Dünya,
Artık seni daha çok anlamaya başladım. Aksamüstü çökünce artık eskisi kadar huzursuz olmuyorum. Hapşırdığımda, kustuğumda, hıçkırdığımda korkmuyorum. Biliyorum ki bunlar geçecek. Artık banyodan çıkınca da ağlamıyorum. Hatta babamın masajlarını o kadar seviyorum ki...

Annem ve ben gazlara nasıl savaşacağımızı öğrendik (ama halen annem zaman zaman unutup gaz yapan yiyecekler yiyor- sonra o gece uyumakta zorlanınca hatırlıyor ne yediğini tabii biraz kızıyorum ona). Gazları halen sevmiyorum. Gaz çıkarınca herkes benimle bir ohh çekiyor :) Anlayacağınız bu ay da gaz mevzuu evimizin gündeminde...

Artık çevremde sürekli olan birkaç kişiyi tanımaya başladım. Seslerini ve söyledikleri şarkıları da tanıyorum. Çevremde diğer tanımadığım ama bana şirinlik yapanlara da gülüyorum. Herkes komik geliyor bu aralar. Ben gülünce annem ve babam çok seviniyorlar- birbirlerini çağırıp "bak bak ne yapıyor?'' diyorlar ya işte bu beni daha çok güldürüyor.

Annem sürekli değişik oyuncaklar çıkarıyor. Geçen gün o kadar çok oyuncak gösterdiler ki başladım ağlamaya. Resmen daldılar oyuna, göremediler ki ben yoruldum. Neyse bir güzel ağladıktan sonra süt emip annemin kucağında uykuya dalmak çok keyifliydi. Şu günlerde baby relaxtaki oyunu çok seviyorum. Elimle ve ayaklarımla vurunca müzik çalıyor bir de sulu ışık var ki bayılıyorum bakmaya... Şimdilik annem ellerimi kullanmama da yardımcı oluyor. Birkaç kere oynadıktan sonra sevinsin diye ben de şöyle bir vurur gibi yapıyorum :)


Geçen gün bir sürü arkadaş buluştuk. Oraya gittiğimde şöyle bir bakındım ve sonra mışıl mışıl uyudum. Annem diğer annelerle sohbet etti. Haftaya yine bir araya geleckmişiz. Ban uyar. Bu arada o gün annemle ilk defa tek başımıza bahçe dışında bir yere gittik. Ben de arabada sessiz durarak ona yardımcı oldum. Hemen teşekkürü kaptım :) Ama annem yürüyen merdivene yalnız binmemek için beni asansörlerde dolaştırdı durdu.



Bu hayatta halen en çok keyif aldığım şey; emmek, sonra kucakta sallanmak, araba ile gezmek, dışarı çıkmak, sabah oynadığımız oyunlar, banyooo yapmak, uyumak

En sevmediklerim ise; Halen GAZZZZZ, üşümek, terlemek, aşı olmak. Sahii yaa ben aşı oldum. Daha önce de oldum ama bu seferkiler çok zordu. Çok iğrenç canım yandı resmen. Neyse ki annem anlatmıştı olacakları. Doktora da hazırlıklı gittik. Annem tatlı bir şey verdi doktora gitmeden. Ağzımdan bir güzel tükürdüm başta ama sonra annem anlatnca neden yutmak zorunda olduğumu yedim bitirdim.

Bu arada aşıdan eve döndükten sonra halam geldi beni oyalamaya. O da Albert eniştem gibi bana kızılderi dansı yaptırdı. Çok seviyorum ben bu dansı. Hemen rahatlıyorum. Yaşasııınnnn... Ama yetişkinlerin benim kadar enerjisi yok bir süre sonra bırakıyorlar ya dansı üzülüyorum :(

Ehh işte bir ayda böyle geçti sevgili izleyiciler. Beni izlemeye devam edin :)

Sevgiler
Tal

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder