14 Ekim 2010 Perşembe

İlk mektup


Sevgili Dünya,
Henüz 10 günlüğüm ana ilk mektubumu annem benim ağzımdan yazıyor. Doğduğum andan beri bir sürü kişi bana tezahurat yapıyorlar, bana bakıyorlar, kokluyorlar, öpüyorlar... sıcak bir his sanırım buna sevilmek deniyor. herkes seferber olmuş benim için başta da ailem. annem, babam, büyükannemler, büyükbabamlar, halam ve teyzem, eniştem, kuzenler herkes ama herkes! sanırım anne ve babama destek oluyorlar çünkü onlar bu işte acemi. babam sanırım daha sekin, annem ise korkuyor yanlış yapmaktan. Gün geçtikçe kendine daha çok güvenmeye başladı, sanırım verdiğim sinyalleri de anlamaya başladı.

Hastanede işler daha zordu. sürekli hemşire ve doktorlar vardı. Annem ve benim canımı acıtıp durdular ama bunların hepsi ikimizin sağlığı içinmiş öyle anlattı annem. İlk gördüğüm kişi Dr. Viki oldu. bizi hiç yalnız bırakmadı. Annem ona çok güveniyormuş. Dolasıyla ben de güveniyorum.

Evde en sevdiğim yer odam. Annem ve babamın yanında yatmayı sevmedim, sonuçta ben 10 günlük kocaman biriyim ne öyle hep beraber yatmak filan bana yakışmaz. Onlar da sevindiler odamı sevmeme. Bir de evde tüylü Rasta diye bir yaratık var meğersem kedi diyorlarmış. Tatlı bir şey beni merak ediyor. Ağladığımda emen yakınıma gelip kokluyor. odamdan hep çıkartıyorlar üzülüyorum onun için ama büyüyünce iyi anlaşacağımıza eminim.

En sevdiğim şey; meme emmmek ve uyumak bir de oyun denilen bir şeyler yapıyorlar ama henüz çözemedim ne olduğunu ağırdan alıyoruz zaten. Galiba spor konusunda anneme çektim pek sevmiyorum henüz. Bakarsınız sonradan alışır ve severim. Babam çok seviyormuş bir bildiği vardır.

Dünya garip bir yer 8. günde canımı çok yaktılar. Şartmış meğerse. O akşam hepimiz için ama en çok da benim için zor geçti. Neyse kucaklarda uyuttular nöbetleşe ayakta kaldılar. biraz sakinledim. Pansuman çıkınca ise kocaman bir uyku çektim. halen alt değiştirirken huzursuz oluyor ya bir daha yaparlarsa diye.

İlk defa Pazartesi günü doktora gittik. Arkadaşım Mert te oradaydı. Beraber ilk resmimizi çektirdik. Doktor beni ve annemi kutladı. Kilo almışım her nedemekse. Annem o gün çok mutluydu. Bunu hissedince ben de huzurlu oldum. Bana yapacaklarımızı anlatıyor annem. O zaman ben de rahatlıyorum neler olacağını bilince.

Şimdi işlerime döneme lazım. Tekrar yazarım. Beni izlemeye devam edin :)

Sevgiler,
Tal

7 yorum:

Sadece anne.. dedi ki...

Seni yerim Tal!

Raquel dedi ki...

Talikooooo :)))
ben senin güleryüzlü resmini yerim...
Blog hayatına hemen geçmişsin görüyorum ki...
burası güzel bir yer... yazar yazar rahatlarsın burada... yani seni sıkan üzen şeyler varsa buraya yaz... annen ve babanı çok sıkmadan çok ağlamadan buraya dök içini derim ben ;)
ben buradan seni okur, takip eder, bol bol motive ederim oki??
çok yakında görüşmek üzere!
sana "oyun" denen şeyi çook sevdiricem!
muck muck!
Rakel ;)

nihal harmanlı dedi ki...

ne müthiş! ne büyülü...
bu tatlı yavruyu iç dünyasında fotoğraflamama rağmen çok sevdim..hatırlar mı bilmem ama ara ara ona dokundum..o güzel annesinin içinde o sıcak babasının yanında..o güvenli dünyasında..

daha nice fotoğraflarım inşallah..canım benim
nihal

Beyazın İstilası dedi ki...

daha anlatacak çok şeyin olacak, güsel bebek...

Ece dedi ki...

Minik Kuzu
10 güne ne kadar çok sığdırdın di mi?
Aramıza hoş geldin, iyi ki doğdun :)

Stell' dedi ki...

Canım hoşgeldin aramıza ve iyi ki de geldin çünkü annenle babanı ne kadar mutlu ettiğini büyüdüğünde bunları okuduğun zaman daha da iyi anlayacaksın.
Sen yazmaya devam et...
Ve sevgili annesi senin ağzındanda TAL'i okumak isteriz.
Öpüldünüz:)

Tuğba Uzer Yıldız dedi ki...

Sevgili Tal,

Harkulade bir annen var ve eminim birlikte cok egleneceginiz cok guzel bir hayatiniz olacak.

Seni o guzel yanaklarindan opuyorum birtanem.

Yorum Gönder