19 Ekim 2010 Salı

Değişime direnç gösteren kız

Bir roman ya da film başlığı gibi oldu. (bkz. ejderha dövmeli kız) İnsan tüm gün evde olunca bazen böyle gariplikler yapabiliyor.

Evet itiraf ediyorum mesleğim gereği herkese değişmyene tek şey değişimdir diye yönlendirip insanların kendilerinde değişimler yaratmaları için teşvik eden ben, aslında değişimler ile başedemediğimi fark ettim. Yani o kız benim!
Seyahat etmeye, yeni insanlarla tanışmaya, yeni yerlere gitmeye bayılırım. Keşif yapmayı severim. Bunlar da bir tür değişim ama... Büyük hayat değişimlerinde elimde değil panik oluyorum. Bunca senedir "ben Başak burcu özelliklerinin hiç birine sahip değilim" diye gururla dolaşırken bir de baktım ki hayat kontrolü elimden giderken paniğin önde gideni ben de oluyor. Hemen başlıyor mide ve cilt problemleri.
Hastane yatağında yatarken anladım balayında neden rahatsızlandığımı. Sorun yorgunluk filan değil. Evimin, hayatımın değişmesi. Kalabalıktan iki kişilik hayata geçmek beni ürküttü. Sessiziliği sevmedim başta. Hatta kendi düzensizliğimi yansıtmaya çalıştım. Uzun zamanlar sürekli dışarıda bir şeylere koşturdum. Evliliğe alışmam süre alsa da sonra o kadar hoşuma gitti ki ikili yaşam. Bu sefer yeni rolüm ile birlikte upss oldum. Bu sefer de çoklu yaşamaya başladık. İlk bir hafta zorlu oldu. midem mi ağrıyacak diye bekledim durdum. Neyse ki bu sefer daha çabuk adapte oldum (yani sanırım).

İlk acemiliği üstümden attım ya iyiyim ben. Acemi kalem olmak beni korkutmuyor ama acemi anne olmak iyi gelmedi. hata yapmak korkutuyor beni. ama ne yapalım hatalar yapılmadan uzmanlaşılmıyor sanırım. Düzensizlik düzenine ayak uydurmaya çalışıyorum. Becericem hissiyle yazıyorum şu an. hormonlar da destekliyor şu an beni :)Şu sıralar durumum stabil gibi.

Yarın bakalım nasıl hissedeceğim???

4 yorum:

nihal harmanlı dedi ki...

oo bayağa samimi olmuş,sevdim!
korkman çok normal abartma yeter :), şunu hep aklında tut: ninelerimiz şuan elimizde olan hiçbir imkana sahip olmadan ne insanlar yetirştirmiş o yüzden süpersin süper :)))

Stell' dedi ki...

Canım Zuzum,
Süper kalem olarak bence değiştirebilirsin artık blogunun adını.Ayrıca Her anne uzun vadede çocuğuna en iyi annedir. Sonunda hep şunu derler " Yeniden dünyaya gelsem gene sizin cocuğunuz olmak isterdim." ve o an biz gözyaşlarına boğulmuş olarak hıçkırırız...
Değişim konusuna gelince bende blogumda yazdım;"Eğer her sabah ynı şeytanla uğraşmak için yeni güne başlıyorsan melekleri görmek için uçmayı denemelisin..." İşte değişim böyle sancılı bir durum ama ne yapacan ayak uydurmak mutluluk getirir.Seni, taluşumuzu ve veduyu öpüyorum.

evaciton dedi ki...

O değişimden korkma, çok keyifli ama bir o kadar da adapte olması zor bir değişim. Ama bu değişimin üstesinden ailecek geliniyor canım :)
Sen sabırlı, uyumlu ve hep gülen bir kızsın başarırsın

Sindush! dedi ki...

Selam,
Yazın her zamanki gibi çok içten ve kendini rahatça anlatmışsın...
Değişim, hiçkimse için kolay değildir. Hele de söz konusu olan seninki kadar büyük bir değişim annelikse söz konusu olay daha da zor sanırım. Ancak korkacak bir şey yok çünkü bu , yeni bir ülkeye taşınıp kimseyle yakın olamama korkusu gibi değil, 9 aydır senle olan ve zaten seni çok seven birini 0'dan tanıma durumu... Tadını çıkart bence! Korkacak hiçbir şey yok;)

Yorum Gönder